Historia zatoczyła krąg i wróciła do nas Fundacja KIM. Minionego lata zbudowaliśmy hotel dla owadów, a teraz na kolejne lato budujemy …
No właśnie, poniżej przepis na doskonały kajak, przygodę wartą przeżycia, wspólną zabawę, perspektywę podróżowania wehikułem własnego wyrobu.
Najważniejszym komponentem w budowie kajaków jest drewno. Jest relatywnie tanie, powszechnie dostępne, łatwe do obróbki i trwałe; malowane, dobrze znosi szkodliwe wpływy wilgoci. Drewno na kajaki musi być zwarte, suche, jednolitej barwy, bez smug, skaz, spękań i sęków, o słoju równym, niezwichrzonym, o dźwięku „matowym” lecz nie „głuchym”. Na kil i stery, wzmocnienia, najlepszy jest dąb. Na inne części, wiązania – jesion, sosna, na poszycie – dąb (ciężki), sosna (nietrwała), świerk (bardzo lekki lecz nietrwały). Na drzewce wiosła nadaje się sprężysty jesion i lekka jodła. Wszystkie części drewniane muszą mieć słój biegnący wzdłuż głównej osi. Przed namakaniem chroni drzewo dwukrotne pokostowanie na gorąco olejem lnianym oraz malowanie i lakierowanie. Do malowania należy używać farb trwałych, dobrze kryjących, nietrujących no i… tanich. Z białych najlepsza jest cynkowa (wymaga dużo oleju). Unikamy farb lepiej kryjących, jednak silnie trujących. Z żółtych tanie i ładne są chromy, z brązowych najtrwalsze są ziemiste: ochra, umbra, brązowa. Z czerwonych tania i dobra jest czerwień angielska, dobrze łącząca się z innymi barwnikami. Z zielonych najodpowiedniejsza jest zieleń ziemista. Do malowania części narażonych szczególnie na wilgoć, jak i części podwodnej, doskonały jest czarny lakier asfaltowy, trwały, tani i posiadający tę zaletę, że nie trzymają się go wodorosty. Do lakierowania należy używać specjalnych lakierów do łodzi, a do malowania kadłubów trwałych i pięknych farb emaliowych.